Area of Powerism – Alan iktidarcılığı – 2019

14 Eylül 2019, uzun süredir üzerine düşündüğüm ve çalıştığım bir projenin kamusal alanda sergilenme tarihi. Bu projenin referans noktası bir sokak oyunu metaforu. Bu oyun; erkek ve kız çocuklarının beraber oynadıkları bir sokak oyunu. Bu çocuklar ayaklarının altına bağladıkları salça kutularıyla bir yarışa başlarlar, oyunda kız çocukları erkek rolüne bürünmektedirler ve oyunu oynayan çocuklar; ben daha büyük oldum! Hayır birinci benim! Ben sizden daha büyük oldum! Vb. cümlelerden oluşan bir diyalog içerisine girerler. Bu diyalogları sosyolojik ve psikolojik olarak değerlendirdiğimizde aslında bir iktidarcılık ‘powerism’ durumu söz konusu olur. Şimdi bu oyunu daha evrensel ve toplumsal bir bakış açısıyla ele alırsak, her yerde var olan iktidarcılığı görmüş olacağız. Kamusal alan, özel alan, iş hayatı, aile içerisinde yani her yerde olan iktidarı görürüz. Bu büyük bir oyun, Alan iktidarcılığı ‘areaofpowerism’ bu oyunun merkezinde yer almaktayız fakat çoğumuz ya bu oyunu oynamaya başlamışız ya da bu oyunda hiç var olmamış olanlarız. Bu oyunda yer alanlar sembolik elitlerdir. Pierre Bourdieu nun değimiyle bunlar; sanatçılar, yazarlar ve akademisyenlerdir. Statükonun devamı için, kendi konumlarını korumak için sürekli olarak iktidarın propagandasını yaparlar. Şimdi iktidarı sadece siyasi olarak düşünmeyelim her yerde var olan iktidarları görmeye çalışalım.

Schiller’e göre insanda iki temel dürtü vardır. Bunlardan biri duyumsal, biri formel dürtüdür. Duyumsal dürtü her zaman değişme için bastırıyor, formel dürtüyse birlik ve sürekliliği, devamlılığı arıyor. Bu iki temel dürtü arasındaki uyum Schiller’e göre üçüncü bir dürtüyle, oyun dürtüsüyle sağlanabilir. “Oyun” kelimesi bazı dillerdeki ifadeleri incelendiğinde, farklı biçimlerde karşımıza çıkar. Örneğin, Yunanca’da “inda” eki, bir sonektir ve çocuk oyunlarını belirtir. Bu ekin çekimsizliğinde, tam bağımsızlığında yine oyun ve özgürlük arasındaki bağ sezilir. Japonca’da “saraylı dil” anlamına gelen “asobase-kotoba” nın kelime anlamı, oyun dili. Yani, bu anlayışa göre üst sınıflar oyun oynuyor. Hatta, “bugün yola çıkacaksınız” yerine, “bugün yola çıkmanızı oynayacaksınız” gibi kullanımlar vardır. Bütün Germenik dillerde, hatta bazı başka dillerde de, oyunsal kelime silahla yapılan çarpışmayı ifade ederken de kullanılıyor. Oyun kavramı bilinçli olarak kavga kavramıyla aynı yere çekiliyor.

Tarihin başlangıcından bu yana, insanoğlunun yaşama serüveninin yanında aslında bizler ile hep beraber olan, sürekli değişim gösteren, insan eliyle yaratılmış ve her zaman var olacak olan bir gücün varlığını görmezden gelmek mümkün değildir. Bu güç ‘’İktidar’’ kavramıdır. İktidar kavramı, birçok farklı dönem içerisinde geliştirilen felsefelere bağlı olarak, biçim değiştirse de hiçbir zaman ortadan kalkmayacak olan bir gerçekliktir. İlk çağların kabile reisi olan iktidar, bugün ise görünmez ancak eskisinden çok daha büyük bir güçtür. Bu güç dünyadaki her gelişmeden haberdar, hatta bu gelişimlerin yaratıcısı ve gözetleyicisi rolündedir. Foucault, dönemimizin değişen iktidar anlayışını, tasarlanmış bir yapı olan Panoptikon metaforuyla değerlendirmektedir, bu çalışma Foucault, Althusser gibi sosyologların üretilmiş çeşitli görsel göstergeler bağlamında ele alınmıştır.

Area of Powerism

Since the beginning of history, it is impossible to ignore the existence of a power that, besides the adventure of life of mankind, is all together with us, has been created by man and has always existed. This power is the concept of ‘powerism’ The concept of power, depending on the philosophies developed in many different periods, is a reality that will never disappear even if it changes form. The power, chiefly the chieftain of the first ages, is an invisible but much larger power today. This power is aware of every development in the world and is even the creator and observer of these developments.

In this study, the artist bases the concept of ‘powerism’ on the metaphor of a street play played by children. In this metaphor, the tomato boxes represent the power. Boxes represent the noise of the powers in the noise they make by moving. The boxes that are interactively placed in the space are detecting the human movement and starting to move. They symbolically represent today’s ‘powerism’. Foucault evaluates the changing understanding of power of our time with the Panopticon metaphor, a designed structure. this study was discussed in the context of various visual indicators produced by sociologists such as Foucault, Althusser.

 

2019

3+1 edition